ผู้คนในสุวรรณภูมิกินอยู่อย่างไร เป็นอีกคำถามที่นักประวัติศาสตร์และนักโบราณคดีพยายามค้นคว้ากันพืชอาหารแรกเริ่มของผู้คนในภูมิภาคนี้ตั้งแต่หมื่นปีที่แล้วเป็นพวกผลไม้และพืชไร่ต่างๆ เช่น หัวเผือกหัวมัน กล้วย สาคู ต่อมาเมื่อเข้าสู่สมัยหินใหม่ มนุษย์รู้จักการเพาะปลูกข้าวและพืชอาหารอื่นๆ ทำให้เกิดการตั้งถิ่นฐานถาวร พัฒนาบ้านเรือนขึ้น ข้าวในยุคแรกๆ นี้เป็นข้าวเมล็ดสั้นคล้ายข้าวญี่ปุ่น จนกระทั่งในสมัยสำริดและเหล็กพบว่า คนที่อาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำจะนิยมปลูกข้าว ส่วนคนในพื้นที่กันดารน้ำจะนิยมปลูกข้าวฟ่าง เรื่องนี้จึงสะท้อนความแตกต่างกันของผู้คนและระบบการดำรงชีพด้วย นอกจากการเพาะปลูกแล้ว สัตว์ก็เป็นแหล่งอาหารอีกอย่างที่มนุษย์กินมาช้านาน แรกเริ่มใช้วิธีการล่าสัตว์ จนกระทั่งเข้าสู่สมัยหินใหม่ เมื่อราว 4-5 พันปี จึงได้เริ่มทำการเลี้ยงสัตว์ ได้แก่ ไก่ หมู สุนัข วัว ควาย ซึ่งสัตว์บางชนิดนอกจากเป็นอาหารแล้ว ยังผูกพันกับมนุษย์จนก่อให้เกิดความเชื่อทางพิธีกรรมและตำนานมากมายอีกด้วย หนึ่งในปัจจัยสี่ที่มนุษย์ต้องการอีกอย่างคือเครื่องนุ่งห่ม จากหลักฐานทางโบราณคดีทำให้พบว่าผู้คนในยุคหินใหม่เป็นต้นมารู้จักการทอผ้า เส้นใยพืชที่พวกเขาใช้กันนั้นมีใยกัญชง ฝ้าย มีการพัฒนาเครื่องมือในการทอผ้า อีกด้วย