เจี้ยก้อม - คำถิ่นล้านนา บรรดาเด็กเหนือรุ่นใหม่ๆ ที่พูดจาประสานภาษากลางตามยุคสมัยอย่างลงตัว ยังเข้าถึงความขบขัน ตามท้องเรื่อง “เจี้ยก้อม”ไม่ได้ ดังนั้น สาระค่าว ซอ จ๊อย วรรณกรรมล้ำค่า อันเป็นมรดกที่ยิ่งใหญ่ของล้านนา คงยากจะเข้าถึงการเล่าค่าว ที่มีร้อยกลอนประกอบฉันทลักษณ์ ในท่วงทำนองอ่อนสร้อย พริ้วหวาน สนุกสนาน สำหรับผู้คนวัย”พ่ออุ๊ย แม่อุ๊ย” ในขณะที่เด็กๆ คนหนุ่ม สาว คงอุทานว่า อุ๊ย ไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าใจ จารึก บันทึก ตำนาน เอกสารเกี่ยวกับ เจี้ยก้อม ระบุว่า เมื่อพระยามังราย ปฐมกษัตริย์ล้านนา จะสมโภชเมืองได้ให้เสนาอำมาตย์เอาเจี้ยลัวะ เรื่องราวเล่าขานของชาวลัวะมาศึกษาว่าจะทำพิธีเข้าเมืองในทิศทางใดที่เป็นมงคลฤกษ์ ต่อมา ผลศึกษา ค้นคว้าเกี่ยวกับ”เจี้ยลัวะ”ได้ส่งผลต่อการรับรู้ ลายลักษณ์ อักษร การบันทึกไว้ ผ่านเจี้ยลัวะ มีรูปแบบหลากหลายทั้ง สาระด้านพิธีกรรม ความเชื่อ บทเทศนา นิทานขบขัน หรือ”เจี้ยะก้อม” โดยบางเรื่องเป็นนิทานสั้นๆ สะท้อนแนวคิด วิถีถิ่นตามยุคสมัย บางเรื่องตลกโปกฮา ออกแนวลามก ล้อเลียน แต่จุดมุ่งหมายคือความบันเทิง เพลิดเพลินใจ