ป้อใย ใจดี บ้านปี้ อ่านค่าวเรื่องที่สาม เรื่อง .."หอยจ่ม"(บ่น) เพื่ออนุรักษ์ ของดีมะเก่าโบราณ ที่มีค่า และเป็นสื่อประกอบการเทศน์ ( ขอเจริญพร ทุกๆท่าน ธรรมะเป็นของกลางๆ ขออภัยหากแต่ทำขึ้นเพื่อเป็นธรรมทานมิได้มีเจตนา ละเมิดสิทธิคนใดคนหนึ่ง เพราะว่า แต่ละคน แต่ละที่ แต่ละแห่งก็เชื่อแตกต่างกันไป ตามวิถึ จารีต ท้องถิ่น ที่ตนอาศัย ใครจะรับฟังอย่างไร ก็ต้องยอมรับผลที่จะออกมาเอาเองนะครับ) หมายเหตุ ชื่อค่าวเรื่อง หอยจ่ม นี่แต่ถ้าออกใน ธรรมจะเป็นเรื่อง "หอยไห้" ครับผม ให้หาเพลงแหล่หอยไห้ ของพ่อบุญศรี หรือว่า ซอหอยไห้ มาฟังครับ เพราะเอามาจากธรรมเรื่อง หอยไห้ เพราะว่า หอยกินแต่ไคล มือเท้าไม่มี ต้องเอาหน้าไถลไปกับดิน จึงมีความเชื่อ บางท้องถิ่นว่า ในธรรม หอยเค้าแช่งไว้ครับ ว่าหากใครกิน ขอให้พลัดพรากจากคนที่รัก ฯลฯ คนก็เลยไม่นิยมชวนกันกินแกงหอย (แต่ก็เลี่ยงบาลีอย่างที่ว่า จะกินก็กินเลย ไม่มีชวนครับ) สาธุๆๆ พระสมุห์ ศรายุทธ สิริวัฒฑโน