เป็นส่วนหนึ่งในเพลงมวย เดิมคือเพลงแขกบรเทศ ซึ่งประพันธ์ทำนองโดยพระประดิษฐ์ไพเราะ (ครูมีแขก) ชาวล้านนานำมาประกอบการชกมวย โดยบรรเลงในอัตราจังหวะ 2 ชั้น ขณะที่นักมวยไหว้ครู และบรรเลงในอัตราจังหวะชั้นเดียวขณะที่นักมวยชกกัน นอกจากนี้ยังนิยมบรรเลงประกอบการฟ้อนเชิง ฟ้อนดาบ รวมทั้งการฟ้อนผีเม็งในช่วงที่กำลังโหนผ้าจ่อง เพื่อเชิญผีมาประทับ และปัจจุบันยังใช้ประกอบการเผาศพช่วงที่ไฟโหมปราสาท เพื่อเร่งเร้าทำนองให้ครึกครื้น